Terug in het kikkerland

En daar ben ik weer! Een aantal weken stilte maar dan eindelijk heb ik de tijd en internet om een verhaaltje te schrijven.

Ik ben inmiddels al een aantal weken terug en het voelt gewoon weer als vanouds. Ik mis Kaapstad en de mensen daar en ik zou ook nu terug willen maar het is tijd om weer terug naar de realiteit te komen.

De laatste week in Kaapstad heb ik mij vooral vermaakt met uitrusten, een boek lezen en afscheidfeesten bezoeken.

Op maandag ging ik de laatste keer naar swingers. Afscheid genomen van de mensen die ik daar heb leren kennen en vooral afscheid genomen van Erin, mijn ‘tweelingzusje’. We maakten nog een afspraak om elkaar die week nog tegen te komen maar als de week vorderde het kwam er niet meer van. Helaas. Dinsdagavond gingen we uit en was het de laatste avond Tiger Tiger. De club waar we zoveel lol hebben beleefd al die maanden, waar we leuke mensen hebben ontmoet maar ook rare mensen hebben ontmoet die de hele avond irritant deden en mensen ontmoet met een verhaal, niet te vergeten dat we het verhaal vaak al snel weer vergeten zijn. Op woensdag hebben we voetbal gekeken waar we heen gelopen waren. Helaas dacht ik dat het ergens was waar het niet was en deden we er een half uur over ipv 10 min. ManU en Olypique Lyon wonnen dus mijn vrienden waren blij. Real Madrid verloor.  Op donderdag zijn we weer uitgegaan en vrijdag had ik een afscheidsdiner met Lorna en de kinderen. Dit was erg leuk maar ook heel apart. Je weet dat je die kinderen niet meer ziet.. en zaterdag was de laatste dag dat ik in Kaapstad was. We gingen naar een fietsbeurs en hebben ons daar vermaakt. De volgende dag was namelijk de Cape Argus waar een van de kinderen van Lorna mee deed, dus alles was in de tour sfeer. Savonds hadden we een groot feest met alle mensen die er nog waren, en enkele klasgenoten waren terug van het reizen. We hadden een lange avond, waarbij mijn portemonnee dan ook gestolen werd. Wanneer ik om 6 uur thuis kwam, was de zoon van mijn hostmam zich aan het voorbereiden, geslapen heb ik dan ook niet voordat ik met het vliegtuig naar Port Elisabeth ging en mijzelf opsloot in de kamer van het Guesthouse. Eindelijk internet en vooral erg moe!

Op maandag kwam mijn lift en werd ik naar Kariega Gamepark gereden. Daar aangekomen heb ik mijn eerste huismaatje leren kennen, die daar al vijf weken was.  Ook ontmoette ik  mijn coördinator. Ik kreeg een korte rondleiding en heel veel uitgelegd. De twee weken gingen vliegensvlug voorbij, hoewel ik het niet echt naar mijn zin had. De coördinator mocht mij niet en dat liet hij duidelijk merken. Verder waren er meerdere vrijwilligers; Variërend van Iers, Brits, Duits, Zwitsers en ik dan.

De groep was erg gezellig en we hadden dan ook veel lol met koken. Karen, de Britse, was mijn roommate en dat was alleen maar goed voor mijn Engels. We hebben heel veel rondgereden in het park, maar helaas ook wat gewerkt. We moesten bomen ontwortelen en omhakken. Ook moesten we de oren van Olifanten gaan tekenen omdat de olifanten dan herkenbaar waren. Verder hebben we een Lion- en een Buffalo capture gedaan.

The Lion Capture vond plaats bij de boomer. Dit betekent een afgesloten stuk van het park waar de drie leeuwen al eerder naar toe waren gebracht. De dierenarts schoot de leeuwen met een verdovingsmiddel, maar 1 van de dieren was te sterk en kon zelfs met 3 x de dosis nog steeds door lopen. Tijdens het schieten kwamen er twee volwassen mannelijke leeuwen en die stonden aan onze kant van het hek. Iedereen moest dus snel de auto in en de rest van de mannen liepen later met geweren rond. Was dus best spannend maar ook erg leuk!

The Buffalo Capture hield in dat we de buffalos nog steeds moesten gaan vangen. Dit zouden we doen met een kleine helikopter die ze bang zouden maken en dan zouden naar het open veld gaan rennen en daar zouden ze dan geschoten worden en dan vervoerd worden naar een ander deel van het park. Het park bestond uit 3 delen in totaal. In alleen 1 deel waren leeuwen, en in dat deel was ons huisje. De buffalos waren het niet eens met ons plan en kwamen niet de bush bush uit, zelfs niet na een uur. De helikopter werd te duur dus werd het plan afgeketst, Tot onze grote spijt.

Na een tijd in dat park te hebben gezeten kwam ik er achter dat ik de rhinos, neushoorns dus, wel erg leuk vind. Gelukkig hebben we die in die weken ook vaak gezien! Al met al een geslaagde afsluiting.

Als laatste wil ik iedereen bedanken die mij heeft gesteund en contact met mij heeft gehouden in de tijd dat ik weg was. Ergens tussen Zuid Afrika en Nederland vliegen er nog kaarten richting Nederland. Waarschijnlijk zijn ze ergens het vliegtuig uitgegooid omdat ze er nog niet zijn na 6 weken. In ieder geval had ik de mensen bedankt die mij tijdens deze tijd hebben gesteund.

Natuurlijk wil ik mijn ouders voor dit alles het meest bedanken! Zonder hen was het niet mogelijk geweest! Ik zal deze tijd in Kaapstad nooit meer vergeten en het zal altijd een speciaal plekje in mijn hart houden!

Heel erg bedankt voor het lezen van al mijn blogs!

Liefs Eva

Afscheid nemen van CT

De laatste week is ingegaan en ik heb geen school meer. Ik heb nu een weekje vakantie en dan komt Cape Town tot een end. Ik kan het nauwelijks beseffen dat de tijd zo snel is gegaan. Zeker de laatste paar weken. Het is vreemd dat het nu allemaal over is.. Geen school meer, al ben ik daar wel op het moment van schrijven en een weekje niks doen. Helaas zijn de mensen uit mijn klas op reis of weer terug in hun land.

Gisteren zijn we naar Goldfish geweest! het was geweldig! En het was de warmste dag van het jaar. Ongelofelijk. 39 graden… Ik ben het nog steeds niet gewend.

Maar goed, wat heb ik nog meer gedaan deze afgelopen weken. Het is niet goed als ik niet blog want dan vergeet ik alles. Waarschijnlijk is de rest van mijn verhaal niet op chronologische volgorde

Ik ben deze weken twee keer naar een Rugby Wedstrijd geweest, de super 14! Dat was vrij leuk alhoewel we een keer verloren. De tweede  keer won de Stormers met 31-0 dus dat was een beter. Verder had ik vrijdag en zaterdag mijn examens. Vrijdag Spreken en Zaterdag de rest. Dit waren vermoeiende dagen en ik heb geen idee hoe het gegaan is, maar dat zien we wel als ik de uitslag krijg. Zaterdagavond gingen we uit en hebben we afscheid genomen van de mensen die weggingen. Het begin van het einde!

Vorige week ben ik gaan paardrijden! Dat was leuk, behalve dat ze niet luisterden en de vrouw van wie ze waren helemaal gek was! Maar, het gevoel om op een paard te zitten was weer goed!

Verder hebben we ons prima vermaakt met een gratis Ladiesnight. Voor 4 euro drinken wat je wilt, maar.. helaas het was goedkope wodka, en ben ik dus overgegaan op bier, waarvoor je wel moest betalen! We zijn ook nog naar Longstreet geweest, maar daar is het de laatste weken vrij leeg, en vorige week was het geen feesten voor ons, omdat we ons moesten voorbereiden op onze examens en dan kan je niet moe zijn.

maar het wordt weer tijd om naar huis te gaan, mijn leven weer op te pakken en weer genieten van het koude regenachtige weer in Nederland!  Gisteren was het 39 graden hier, dus.. dan verlang je gewoon naar sneeuw!

Verder is het de afgelopen weken gewoon zijn gangetje gegaan. Leuke dingen gedaan en genoten van het leven!

Ik zie jullie snel weer!
Liefs!

Het einde begint te naderen..

Hallo allemaal!

Nog maar een aantal weken te gaan voordat ik vlieg naar Port Elisabeth en daar mijn laatste weken door ga brengen. Na al een aantal ideeen te hebben gehad om dat te gaan annuleren, te veranderen of gewoon te negeren om maar een reden te hebben om nog twee weken langer bij Lorna te kunnen zijn. Opzich hoef ik niet langer in Zuid Afrika te zijn en vind ik het prima om na 5.5 maanden weer terug te keren in Nederland. Maar natuurlijk ga ik Lorna missen en Lorna mij ook. Ze praat er nu al over met haar vrienden en ze wil het liefst een aantal dagen op vakantie om te wennen dat ik weg ben.. Ze had het al over dat het zou voelen als of iemand dood ging. Hm. bedankt.  Ik voel mij dus vrijwel verplicht om hier weer terug te komen dat vind ik natuurlijk een doodzonde. Waarschijnlijk lukt volgend jaar niet, maar daarna.. Hm.. hard werken voor mijn geld gaat dat worden..

Ik heb steeds meer moeite met het bijhouden van mijn blog, zoals jullie wel gemerkt hebben. Het wordt steeds korter en het is geen maandag meer maar inmiddels donderdag. Mijn excuses voor dat.

Afgelopen vrijdag hadden we vrij en heb ik mij vermaakt in de sportschool. Een zumba klasje en wat bewegingen doen met wat apparaten. Erg interessant voor mij dus en het was dan meteen de eerste en de laatste keer in Zuid Afrika.  Ik ben hier toch vooral om te genieten en sportief worden is iets voor in de toekomst! Smiddags gingen Lorna en ik lunchen en hebben we Groot Constantia gezien, dat is een vineyard. Savonds ben ik gaan bowlen met de kinderen uit mijn klas en waren te moe om nog normaal uit te kunnen gaan.  De volgende dag gingen we onverwachts met een groep naar HoutBay en hebben we daar het Duikerseiland gezien, aldus robbeneiland in het klein en met alleen zeehonden. Na wat rondgehangen te hebben in Houtbay en het lokale zandkastelenwedstrijd te hebben bewonderd gingen we naar huis en hebben we ons klaargemaakt voor een Braai. De braai was overigens mislukt want de jongens kregen het vuur niet warm genoeg maar de avond was goed en na een rondje poolen en de eerste goude Medaille gingen we weer naar huis. Zondag was stranddag en waren we bijna overspoelt door de vloed en konden wij gelukkig lachen om de rest van de mensen die echt overspoeld waren door het water. Wij hadden het een paar weken ervoor.. Een ezel stoot zich geen twee keer.,. Nouja jullie weten het wel.

Deze week was tot nu toe vrij rustig! Ben naar de Magic Flute geweest en het was gelukkig niet de klassieke versie van de Opera. Want, tsja. Het was een opera. Het was op een afrikaanse manier gedaan met verschillende dansen en alleen met houten slaginstrumenten. De naam is niet bekend bij mij. In plaats dat het dus echt ontzettend saai was heb ik er van genoten!

Woensdag zijn we uiteten geweest in een Thais restaurant en vanavond ga ik uit in Springboks.

Misschien ga ik deze zaterdag paardrijden over het strand! Heb er zin in !

Liefs en tot gauw!

we hebben wat gemist!

Yes, people, we missed something in our lifes. And I can explain what it is. RUGBY. Waarschijnlijk zullen de meeste nu denken dat er toch echt iets mis met mij is, maar dat is niet zo. Het is namelijk echt zo dat wij iets hebben gemist. Ik had het nooit verwacht tot een aantal weken geleden en ik een van de gelukkige was die een kaartje had voor de rugby wedstrijd in het wereldcup stadion. Tsja, als je hier bent moet je er ook heen gaan. Dus, afgelopen zaterdag was ik daar en had ik mijn rugby ontgroening. Mijn eerste gedachte, en eigenlijk heb ik dat nog steeds is dat een paar gespierde, maar vette mensen op het veld en die rennen op elkaar in. En dat is waar, en ze grijpen waar ze maar grijpen kunnen. Wie had dat nou verwacht. Ik wil niet eens weten waar ze grijpen.

Ik kom nu net  terug van mzolies, dat is een restaurant waar je vlees krijgt en kan kiezen welk vlees je krijgt in een Slagerij. Dat is ongelofelijk leuk want er is een dj en heel veel mensen. We waren er nu om 2 uur en er waren geen plaatsen meer over. Het speciale van dat restaurant is dat je er vlees krijgt en dat dat vlees geweldig is, maar het echte speciale is.. Het is in een township. Hoe cool. althans, dat vond ik.

Deze week was een moeilijke week voor mij, ik had voor het eerst heimwee, en ik denk dat het kwam door de film brothers. Deze film gaat over Afghanistan en was niet gemaakt voor mij omdat je zag hoe mensen met Amerikanen om gingen. Beter als mijn broer daar dus niet heen hoeft.

Wat wel leuk te vermelden is dat ik naar een voetbalwedstrijd ben geweest, helaas voor ons wat het geen club maar onze eigen voetbalteam. het was Newlands tegen de Citycenter. Natuurlijk waren wij cheerleaders en hooligans in een en hebben wij ons vermaakt op het strand van Camsbay. Na verschillende teksten en de Griekse dans wonnen wij, Newlands met 12-6. Deze woensdag gaan we het overnieuw doen maar dan op gras en niet op zand. We gaan er dus weer een feestje van maken.

Eens zien wat er verder nog gebeurd is. Eigenlijk zijn het vooral kleine verhaaltjes zoals rare mensen in de minibusjes die 80 jaar zijn, dronken zijn, en jonge mannen willen zoenen enzovoorts. Dat soort rare dingen ga ik zeker missen.

Totzover het kortere verhaaltjes, overigens niet te vergeten, dat ik deze week 3 keer naar het strand ben geweest. Mijn vraag aan jullie is.. Hoe is de koude lucht?

Liefs

PS. Wat ik helemaal vergeten was te vertellen is dat ik Lionshead heb opgeklommen, met een brakke toestand en dat ik weer naar beneden ben gelopen. Ik was zeer trots op mijzelf, aangezien ik 3 uur had geslapen, een dag school had en dan nog 1 uur om hoog en 1 uur naar beneden heb gelopen. Het uitzicht was geweldig!

Ook heb ik een sunsettour gedaan.  dit was een rondvaartboot met gratis champagne en heb ik mij dus verder goed vermaakt.

I can say, I was there!

Ha! Ik kan nu dus zeggen, I was there. Het leuke is alleen voor jullie dat het niet de meest geweldige middag was. Het niveau was slecht en ze schopten voornamelijk over de bal heen dan tegen de bal aan. De keeper scheen zelfs op de grond te liggen om uit te rusten van de saaie wedstrijd, midden in de wedstrijd. Helaas heb ik dit niet vernomen, en kan ik dus ook niet zeggen of het een grapje was of dat het ook echt zo was.

Ik was natuurlijk in het nieuwe Wereldcupstadion!  Zoals nu 20.000 andere mensen kunnen zeggen. Hoe vet is dat! Zoals ik al zei, de wedstrijd was saai, boring, dull of hoe je het ook wil noemen. De sfeer was goed, maar helaas, het irritante geluid van de Vuvuzela’s. Ik ben er nog niet uit hoe je het schrijft maar dat maakt niet uit. Het geluid is irritant en het moet verbannen worden of je bent doof na een wedstrijd en maakt het geluid ook niet meer uit. Ajax Cape Town klinkt als een vrij grote naam, helaas is het ook een feit dat ze niet kunnen voetballen. Iets wat ik zelf ook wel erg leuk vond om te zien, zeker omdat mijn mede nederlander hier een Ajax supporter is.  Wat een nog leuker feit is, dat die nederlander ziek is, okay, dat is niet leuk voor hem, maar daardoor eerder naar huis ging en dus geen kaartjes kon bemachtigen. Wij moesten namelijk, nadat de wedstrijd bij voorhand was uitverkocht, naar het stadion gaan en op de zwarte markt kaarten kopen. Zo gezegd zo gedaan, wij naar het stadion, maar er waren nergens kaarten te vinden dus na een paar uur, met lunch er tussendoor, gaf mijn mede nederlander het op en kon ik hem na een klein half uurtje smsen dat we nog wel kaarten hadden en toen hij mij belde kon hij mooi de vuvuzela’s horen.

Dinsdag was ik naar Robben Island geweest. Na een vertraging van 1.5 uur, je raakt hier aan gewend, gingen wij op weg naar het eiland. De boottocht was mooi en binnen een half uur waren we op het eiland. Het stonk daar naar Zeehonden, ofwel Robben, waar de naam dus ook vandaan komt.

Na een rondleiding in een bus over het eiland kwamen we aan bij de gevangenis. Ik zal jullie niet vertellen over de ongelooflijk irritante Italianen want daar kan ik nu nog steeds uren over praten. De gevangenis was zoals een gevangenis hoort te zijn en we kregen een uitleg van een Exprisoner.  Heel gevaarlijk natuurlijk, maar reuze interessant en heerlijk onverstaanbaar Engels met een zulu, of wat voor accent.  Na een uur hadden we het weer gezien en gingen we met vertraging terug naar het vaste land. Door deze vertragingen hadden we bijna de zonsondergang op de boot. Het was een mooie middag aangezien we mooi weer hadden en het in Newlands, waar mijn school is, de hele dag regende.

Zondag ging ik naar Goldfish in Restaurant La Med en dat was geweldig. Genoten van een zonsondergang, goede muziek en veel Nederlanders, wat ik zelf jammer vond omdat ik op het laatst meer Nederlands hoorde dan Engels. Overigens kwam ik wel een jongen tegen die mij herkende uit Odessa. Hoe toevallig. Ik herkende hem overigens niet.

Dit was weer een kleine samenvatting van de week. Wat misschien nog leuk te vertellen is dat in het publieke zwembad, voor iedereen die geen zwembad in de tuin heeft, zoals iedereen die niet wit is of students zijn van Good Hope, maar in het publieke zwembad dus, daar zijn gasten. En ze komen uit Egypte heb ik mij laten vertellen. De Egyptische Gans, met twee kleintjes. Reuze schattig, maar toch onhandig als dat in mijn zwemwater poept.

Ach, zoals ik wel vaker hier zeg. Je raakt er aan gewend.

Allerliefs van Eva

Summertime!

Het is al een tijdje geleden dat ik iets van mij heb laten horen, maar dat kwam vooral dat ik aan het genieten was. Ik was jullie niet vergeten natuurlijk, maar vond het moeilijk om tijd te vinden. Een ander probleem is dat het leven hier steeds normaler wordt. De vraag is natuurlijk hoe dat kan. Ik weet het niet. Het is nog niet in een sleur zoals het tijdens mijn tijd op de vrije school was maar het begint er toch aardig op te lijken.

Toen ik hier net kwam was er een groep op school, de Cambridge Advance studenten. Zij waren de hoogste groep op school. Ik voelde mij precies zoals op de middelbare school, je kijkt op tegen de mensen die hoger zitten. Nu ik dus zelf in die klas zit en daarbij behoor, al is de hele groep vernieuwd is het toch gewoon normaal. Eigenlijk hetzelfde gevoel als toen ik in de twaalfde kwam. Eigenlijk niks vernieuwend en niks speciaal. Ik verkijk mij daar dus nog steeds over, na al die jaren.

De afgelopen vier weken waren hectisch. Mijn ouders kwamen natuurlijk langs en zo ook mijn broers en Ariane. Dit was een erg leuke tijd die jullie verder al hebben gelezen in mijn broers blogs. De laatste twee weken waren vooral druk, druk en druk. Ik leerde vooral veel nieuwe mensen kennen en een van de leukste dingen was dat ik de universiteit van Kaapstad heb gezien. We kregen daar een rondleiding van een student en het is daar prachtig! Vooral de uppercampus. Helaas was het geen studiedag, en had iedereen hier.. Zomervakantie. Na deze rondleiding wist ik bijna zeker dat ik daar sowieso een semester wil gaan doen, als dat mogelijk is natuurlijk. Het is een enorm oud gebouw en bladeren groeien tegen de gebouwen op. Het heeft een geschiedenis van vele jaren en de council daar is nu de vrouw van Mandela. De enige vrouw die in twee landen the First Lady was, Mozambique en Zuid Afrika; aldus de gids.

En andere gebeurtenis dat mij nog goed bij staat is dat we naar Fishhoek (Vishoek) gingen. En zoals een paar van jullie weten was daar een haai gesignaleerd en heeft hij iemand doodgebeten.

Nou goed, Dat gebeurde op dinsdag en  wij gingen daar dus woensdag heen. De stranden waren vrij leeg en we genoten van een rustige middag op het strand. Na een uur ging er een alarm af. Wij, niets wetende mensen, vroegen snel wat er aan de hand was, en ja hoor. Een Sharkalarm (haaialarm klinkt zo naar.) Het was duidelijk. Ergens in de zee, de baai voor ons, was een haai. Zoals ik al zei, zijn we maar niets wetende mensen en waren we verrukt om het eens mee te maken, om natuurlijk niet te vergeten dat de zuid afrikanen het als een gewone zaak zien. Ze keken even op en gingen door met hun boek of andere bezigheden. Er was al niemand in de zee dus daar was op de haai na geen beweging te zien. Na verloop van tijd dachten we ook echt de haai te zien. Menig mens was er van overtuigd, behalve dat het gevaarte niet bewoog en het alleen een dode haai kon zijn, of misschien de kleding van de man die de dag ervoor dood was. Na er lang naar gekeken te hebben, kwamen we (ik ) tot de conclusie dat het zeewier moest zijn en gingen we door met het eten van ijs en hebben we helaas de haai niet gezien. Overigens de dag daarna was er wel een foto in de krant van de haai.

Een ander leuk weetje is misschien om te weten dat er een Nederlander bij mij in de klas zit, Jeroen. Zijn naam schijnt nogal moeilijk uit te spreken te zijn voor de niet-Nederlanders en is het dus tegenwoordig Jenoen. Of, Jerry.

Voordat ik dit verhaaltje begon te typen was ik eigenlijk van mening dat deze weken vrij druk maar ook niet echt boeiend waren.. helaas voor mijn vingers en jullie ogen zijn we ook nog beschoten met ijzeren kogels. Tsja. Dat schijnt hier te mogen. Vorige week zaterdag had ik een feestje in het Studentenhuis omdat mijn hostbroer wegging. Toen ik daar was zaten we gewoon rustig buiten te praten en werden we beschoten. Waarschijnlijk had de buurman genoeg van alle feestjes in het studentenhuis en bedacht hij andere maatregelen. Gelukkig was niemand geraakt maar de sfeer was wel meteen weg.

Overigens heb ik ook een nieuwe hostbroer, die morgen(zaterdag) weer weggaat. Helaas. Het was een erg aardige jongen.

Dit was het weer voor zover! We proberen aan kaartjes te komen voor een voetbalwedstrijd tussen Ajax Cape Town en Santos in het nieuwe stadion. Maar dat kan nogal moeilijk worden.

Dag!

En succes met alle koud!

Kaapstad en omgeving

Na een wilde rit van 3000 km zijn we aangekomen in Kaapstad. ‘s Avonds om 8 uur aangekomen na een lange reis, bleek Eva een uitnodiging klaar te hebben liggen voor een avondje Jazz in Kaapstad. Dit was 40km van onze verblijfplaats in Somerset West, een voorstadje van Kaapstad. Het was een gezellige eerste kennismaking met de vrienden en docente ( hé Vin! ) van Eva.

De volgende dagen zijn we richting de kust gegaan, wat op 5km van Somerset West ligt. Op deze hoogte vind je de welbekende duinen en witte stranden die door de extreme wind vaak onbegaanbaar zijn en vooral door de bewoners van de aanliggende Townships worden bezocht. Richting Kaap de goede hoop wordt de kust steeds rotsachtiger, wat zorgt voor indrukkende vergezichten. We zijn dan ook een stukje met de trein langs de kust gereden aangezien de wegen vol stonden met vakantieganger opweg naar de kust. Het is namelijk zomervakantie in ZA.

Het eerste plaatsje aan de kust gaf ons al zicht op een aantal leuke robben die in de haven lagen te wachten op een aantal stukken vis. De andere kant op hebben we de beachroute gereden waar je met name in oktober walvissen kunt spotten. Deze hebben we helaas niet gezien. We hebben het met een ‘enorme’ kolonie pinguïns moeten doen! Leuke beesten, maar stinken dat ze doen!!

We hebben uiteraard ook de Table Mountain beklommen, wat een pittige tocht was. Het uitzicht van de Table Mountain deed onze (Ariane & Eva) moeie benen echter snel vergeten. Het was zeker de moeite en ze vonden het best wel stoer . Op de verjaardag van Ariane zijn we gestart met een champagneontbijt, wat door onze host werd verzorgd. De rest van de dag hebben we de Kaap de Goede Hoop bewonderd, wat een indrukwekkende ervaring was. Vooral het gevoel om op het meest zuid westelijke puntje van Afrika ( voor ons gevoel de wereld ) te staan deed het hem!

Verder konden we de wijn estates niet ontwijken in Zuid Afrika. We hebben dus een stuk of vier wijnboerderijen bezocht en een wijnproeverij gedaan!

Voor de rest van de verhalen moeten jullie maar een date maken met ons

Proost op de volgende blog van Eva!

Gast post: Wild Life

Na 11 lange uren geland te zijn op Johannesburg zijn Ariane, Vincent en Sander aangekomen. Nadat de huurauto is opgehaald kunnen naar ons gereserveerde guesthouse vertrekken. Daar aangekomen bleek alles hermetisch afgesloten inverband met de criminaliteit in de omgeving. We kwamen met geen mogelijkheid meer binnen!
We gingen na middernacht maar door naar de eindbestemming van de tweede dag: Graskop, een klein dorpje vlak bij het Krugerpark. Het hoogtepunt daar was de Panaroma-route die we in speedtempo na sluitingstijd doorlopen hebben. We hebben zelfs een bewaker een briefje moeten toeschuiven om van het uitzicht te kunnen genieten.

Na twee dagen en twee bekeuringen later waren we dan eindelijk in het Krugerpark. We hebben er behoorlijk wat uurtjes voor moeten rijden en gespot tot we scheel zagen, maar onze eerste impala hebben we gezien! Gelukkig bleef het niet bij die ene en zagen we er al snel 100′n.

Gelukkig hebben we ook wat exotischer wild gezien en konden we de olifanten, giraffe (kameelpaard)en zebra’s bijna aaien zodicht kwamen ze bij de auto. De neushoorns, nijlpaard, krokodil en borstelzwijnen hebben we op veilige afstand bewonderd.

Aan het eind van de tweede dag werd onze spotkwaliteiten beloond met twee leeuwen.

Ons werd een surfparadijs in Durban beloofd. Helaas hebben we onze eerste regenbui in Zuid Afrika meegemaakt. Durban is de derde grootste stad van ZA. De volgende dag zijn we doorgereden naar Port St. Johns een idyllisch dropje aan zee. We hebben hier heerlijk gegeten op de berg met uitzicht op de baai. Hierna zijn we doorgereden naar Port Elizabeth een havenstad op 600km ten oosten van Kaapstad. Dit was meer een tussenstop en hebben daarom even bijgekomen op het strand.

De volgende dag zouden we naar Mosselbay rijden om daar te gaan bungeejumpen, van de hoogste bumgee ter wereld (216meter). We kwamen er echter tijdens het rijden achter dat de Bungee 150KM voor Mosselbay bevond.We hebben Ariane naar beneden horen gaan! Een vrije val van wel geteld 7 seconden! Aaaaah.

Hierna zijn we met een goede hoeveelheid adrenaline door gereden naar Somerset-West om daar de hele familie bij elkaar te komen.

De volgende update zal weer van Eva zijn!

Woei!

Woei! Dat is mijn humeur hier eigenlijk de hele tijd. Soms woei omdat ik verbaasd ben over dingen, soms woei omdat hier genoeg mooie mannen zijn om nog 1000 jaar te leven en vaak woei omdat ik zo’n goede tijd heb!

Zoals de mensen hier Ayoba zeggen is Ayoba voor mij woei. Het leven is nog steeds hetzelfde als vorige week maar ik geniet meer. Ik ben hier echt happy! Virginia en ik hebben hier een hele goede tijd en dat gaat nog wel even door tot Maart.

Natuurlijk is het ook Woei dat mijn ouders komen vrijdag! Helaas zit ik ook in tweestrijd. Ik ontmoet hier genoeg leuke mensen en al deze mensen voelen nu de behoefte om weer met ons aftespreken. En dat gaat allemaal niet in 2 dagen tijd. maar na tien weken is het wel weer tijd om mijn ouders te zien en tijd samen te volbrengen. Ik ben al druk aan het plannen en bedenken wat we allemaal moeten gaan doen. En dat is ook een moeilijke keuze. Als ik ze met de trein laat gaan, dan krijgen ze een cultuurshock en zijn ze misschien de rest van de tijd bezorgd omdat ik de trein neem. Of als ze met mensen praten over de trein en de meeste blanken of Afrikaners gaan niet met de trein omdat het “gevaarlijk” is.. misschien moet ik mijn ouders dan wel laten zien hoe de trein is aangezien het een leuke gelegenheid is om met mensen te praten en gesprekken af te luisteren. Natuurlijk moeten jullie nu niet denken dat de treinen hier hetzelfde zijn als de treinen in Nederland. 1 ding is wel hetzelfde, de treinen zijn altijd te laat.  De treinen hier zijn oud en vies maar werken prima, alhoewel de deuren soms niet open of dicht gaan..

Maar goed, Zuid Afrika heeft ook heel veel leuke dingen om te laten zien of te laten beleven en dat is eten. Het eten is hier geweldig en goedkoop dus wat doe ik hier dan ook veel. ETEN.

De natuur is hier ook ongelofelijk mooi, en wat denk je van de ontelbare verschillende dieren.. En.. oh gosh. ik kan hier wel uren over gaan praten en aangezien ik het vandaag niet lang ga houden ga ik de discussie met mijzelf in mijn hoofd aan.

Maar goed. Deze week was weer druk druk druk. En misschien nog wel drukker dan andere weken. We zijn 2 keer uitgeweest, 2 keer naar Swingers geweest, 1 keer sushi gegeten, 1 keer thais, 1 keer een modern kerstverhaal gezien, 1 keer aan party crashen gedaan, hoewel het 2 keer mogelijk was, 1 keer een dag op het strand geweest, 1 keer naar de kapper geweest, 1 keer naar een museum(slavelodgemuseum) geweest en waarschijnlijk ben ik een aantal keren vergeten wat ik heb gedaan en heb ik dus nog meer gedaan alhoewel dit al vrij veel was. oh. 8 keer ijs gegeten

Heel veel liefs en ik heb geen idee of ik komende twee weken internet heb dus fijne kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar! Ik ga dat heerlijk op een strand doorbrengen! Have fun!

liefs van Eve

Longstreet, 120.000 mensen

Hallo allemaal!

Bedenkende wat ik deze week nou weer allemaal heb gedaan wil ik eerst iedereen even bedanken voor de felicitaties! Het is altijd leuk om te zien dat mensen mij nog niet vergeten zijn! En voor degene die mij wel vergeten zijn.. Tsja

Pfoeiw! Wat gaat de tijd hier ongelofelijk snel. Het is eigenlijk best apart dat ik hier al voor 8 weken zit. Of, zijn het er zeven. Jeetje. Time flies if you are in Cape-Town. En de mensen die dat tegen mij zeiden hadden helemaal gelijk.

lets go back to my last blog. Maandagavond had ik inderdaad mijn cocktail! Hm. Was een leuke laatste avond 18. Mijn verjaardag was helemaal anders dan gepland, nouja, bijna helemaal anders. Ik zou naar een ziekenhuis gaan, maar dat ging niet door. eerst was het 9 uur, dan 11 uur en uiteindelijk zou het 2 uur zijn, maar toen hadden we er geen zin meer in. En  Lorna en ik waren in een bioscoop. We zagen de film up! erg leuke film, maar draait niet meer in Nederland. Na de film heb ik wat kleding gekocht en uiteindelijk belanden Virginia, Marina, Kyle, Erin, Christof, Lorna en ik in een restaurant, dronken onze cocktails, aten onze pizza’s en Virginia had een taart voor mij meegebracht! Al met al was het een geweldige verjaardag! Na het restaurant gingen we naar een café, waar ongeveer 10 mensen waren en hebben we ons tegoed gedaan aan gratis shots en bier. Kyle en ik waren het dreamteam en wonnen elke poolwedstrijd. 3-0! Overigens niet omdat ik zo geweldig goed ben in poolen

Woensdag gingen Marina, Manuel en ik naar Twilight en ik heb mij daar zeer vermaakt met de gek wordende mensen daar. Ohnee. Je ziet Edward op een groot scherm. Oeh. man. Je ziet Jake half naakt. En maar schreeuwen. Tsja dat was zeer vermakelijk Overigens ben ik nu wel begonnen met lezen van de boeken en moet ik snel weer een bookshop in om deel 3 en 4 te scoren en voordat mijn ouders er zijn het uit te hebben zodat ze het mee kunnen nemen naar Nederland

Donderdag had ik een avondje niks. Heerlijk mijn pas ontvangen Gossip Girl bekeken.

Vrijdag was het grote feest. om half vier waren Erin, Kyle en ik op het feest en begonnen we in te zien dat het een zeer lange en vermoeiende avond zou worden. Er waren al veel mensen en het werd alleen maar drukker. Voor de duidelijk en misschien dat jullie het niet weten omdat ik het waarschijnlijk niet heb verteld. Erin is de dochter van een vriendin van Lorna en Kyle is haar neef. Echte zuid Afrikaners dus. Het was een gekke huis en Virginia en een vriend van haar kwamen al snel. Het was een te gekke avond. We zagen vrij weinig van de draw. Of, beter gezegd. we zagen de draw, alleen we hoorden niks, dus toen de uitleg kwam was het vrij onduidelijk allemaal. Maar, we snapten het en Nederland moet tegen Kameroen, Japan en. uh. waarschijnlijk als je het zegt weet ik precies welk land het was

Zuid Afrika moet daarentegen tegen Frankrijk, Mexico en Uruguay. Nederland moet kunnen winnen van Kameroen en Japan. Waarschijnlijk ook van de laatste, want kan mij niet herinneren dat ik dacht dat het lastig zou worden, alleen met Kameroen.

Tsja. Ik schaam mij diep nu

Zaterdag gingen Virginia en ik naar het strand, en besloten, toen we hoorden dat het festival was afgelast maar een avondje voor ons zelf te houden.

Zondag hadden we de lunch van Virginia en het was geweldig! Ik heb zo veel gegeten dat ik nu, 11 uur savonds, nog steeds vol zit.

Ze vonden de pepernoten geweldig.. en ik kreeg wat Dutch mee naar huis, Speculaas

Ik heb geen idee wat deze week mij gaat brengen.

Nieuwe week, nieuwe leraren en! Een hoger niveau

Adieu mensen en ik spreek jullie gauw!