Terug in het kikkerland

En daar ben ik weer! Een aantal weken stilte maar dan eindelijk heb ik de tijd en internet om een verhaaltje te schrijven.

Ik ben inmiddels al een aantal weken terug en het voelt gewoon weer als vanouds. Ik mis Kaapstad en de mensen daar en ik zou ook nu terug willen maar het is tijd om weer terug naar de realiteit te komen.

De laatste week in Kaapstad heb ik mij vooral vermaakt met uitrusten, een boek lezen en afscheidfeesten bezoeken.

Op maandag ging ik de laatste keer naar swingers. Afscheid genomen van de mensen die ik daar heb leren kennen en vooral afscheid genomen van Erin, mijn ‘tweelingzusje’. We maakten nog een afspraak om elkaar die week nog tegen te komen maar als de week vorderde het kwam er niet meer van. Helaas. Dinsdagavond gingen we uit en was het de laatste avond Tiger Tiger. De club waar we zoveel lol hebben beleefd al die maanden, waar we leuke mensen hebben ontmoet maar ook rare mensen hebben ontmoet die de hele avond irritant deden en mensen ontmoet met een verhaal, niet te vergeten dat we het verhaal vaak al snel weer vergeten zijn. Op woensdag hebben we voetbal gekeken waar we heen gelopen waren. Helaas dacht ik dat het ergens was waar het niet was en deden we er een half uur over ipv 10 min. ManU en Olypique Lyon wonnen dus mijn vrienden waren blij. Real Madrid verloor.  Op donderdag zijn we weer uitgegaan en vrijdag had ik een afscheidsdiner met Lorna en de kinderen. Dit was erg leuk maar ook heel apart. Je weet dat je die kinderen niet meer ziet.. en zaterdag was de laatste dag dat ik in Kaapstad was. We gingen naar een fietsbeurs en hebben ons daar vermaakt. De volgende dag was namelijk de Cape Argus waar een van de kinderen van Lorna mee deed, dus alles was in de tour sfeer. Savonds hadden we een groot feest met alle mensen die er nog waren, en enkele klasgenoten waren terug van het reizen. We hadden een lange avond, waarbij mijn portemonnee dan ook gestolen werd. Wanneer ik om 6 uur thuis kwam, was de zoon van mijn hostmam zich aan het voorbereiden, geslapen heb ik dan ook niet voordat ik met het vliegtuig naar Port Elisabeth ging en mijzelf opsloot in de kamer van het Guesthouse. Eindelijk internet en vooral erg moe!

Op maandag kwam mijn lift en werd ik naar Kariega Gamepark gereden. Daar aangekomen heb ik mijn eerste huismaatje leren kennen, die daar al vijf weken was.  Ook ontmoette ik  mijn coördinator. Ik kreeg een korte rondleiding en heel veel uitgelegd. De twee weken gingen vliegensvlug voorbij, hoewel ik het niet echt naar mijn zin had. De coördinator mocht mij niet en dat liet hij duidelijk merken. Verder waren er meerdere vrijwilligers; Variërend van Iers, Brits, Duits, Zwitsers en ik dan.

De groep was erg gezellig en we hadden dan ook veel lol met koken. Karen, de Britse, was mijn roommate en dat was alleen maar goed voor mijn Engels. We hebben heel veel rondgereden in het park, maar helaas ook wat gewerkt. We moesten bomen ontwortelen en omhakken. Ook moesten we de oren van Olifanten gaan tekenen omdat de olifanten dan herkenbaar waren. Verder hebben we een Lion- en een Buffalo capture gedaan.

The Lion Capture vond plaats bij de boomer. Dit betekent een afgesloten stuk van het park waar de drie leeuwen al eerder naar toe waren gebracht. De dierenarts schoot de leeuwen met een verdovingsmiddel, maar 1 van de dieren was te sterk en kon zelfs met 3 x de dosis nog steeds door lopen. Tijdens het schieten kwamen er twee volwassen mannelijke leeuwen en die stonden aan onze kant van het hek. Iedereen moest dus snel de auto in en de rest van de mannen liepen later met geweren rond. Was dus best spannend maar ook erg leuk!

The Buffalo Capture hield in dat we de buffalos nog steeds moesten gaan vangen. Dit zouden we doen met een kleine helikopter die ze bang zouden maken en dan zouden naar het open veld gaan rennen en daar zouden ze dan geschoten worden en dan vervoerd worden naar een ander deel van het park. Het park bestond uit 3 delen in totaal. In alleen 1 deel waren leeuwen, en in dat deel was ons huisje. De buffalos waren het niet eens met ons plan en kwamen niet de bush bush uit, zelfs niet na een uur. De helikopter werd te duur dus werd het plan afgeketst, Tot onze grote spijt.

Na een tijd in dat park te hebben gezeten kwam ik er achter dat ik de rhinos, neushoorns dus, wel erg leuk vind. Gelukkig hebben we die in die weken ook vaak gezien! Al met al een geslaagde afsluiting.

Als laatste wil ik iedereen bedanken die mij heeft gesteund en contact met mij heeft gehouden in de tijd dat ik weg was. Ergens tussen Zuid Afrika en Nederland vliegen er nog kaarten richting Nederland. Waarschijnlijk zijn ze ergens het vliegtuig uitgegooid omdat ze er nog niet zijn na 6 weken. In ieder geval had ik de mensen bedankt die mij tijdens deze tijd hebben gesteund.

Natuurlijk wil ik mijn ouders voor dit alles het meest bedanken! Zonder hen was het niet mogelijk geweest! Ik zal deze tijd in Kaapstad nooit meer vergeten en het zal altijd een speciaal plekje in mijn hart houden!

Heel erg bedankt voor het lezen van al mijn blogs!

Liefs Eva